Cilj seminarskog rada je da objasni šta je to Međunarodni Monetarni Fond, zbog čega on postoji, šta je dovelo do njegovog osnivanja, njegova svrha i druge bitne stvari u vezi sa njim.

Svakom cilju se treba prići sistematično i na pravi način da bi se na najbolji način shvatila tematika koja se obrađuje. Zbog toga se polazi od uvodnog izlaganja pomoću kojeg može da se stvori jasna slika onoga o cemu govori ovaj rad. Tema rada je veoma kompleksna jer je riječ o veoma moćnoj finansijskoj instituciji.

Znati šta je to MMF i koje su njegove djelatnosti spada u domet opšteg obrazovanja pojedinca bez obzira da li se bavi ekonomijom ili ne, utoliko zbog aktuelnosti ove teme.

Rad se sastoji od nekoliko cjelina: u uvodnom dijelu je izloženo nešto više o istoriji, cilju i zadacima MMF-a, a kasnije i o njegovom djelovanju u svijetu. Takođe, ovaj rad će obuhvatiti i nešto o odnosima MMF-a i Bosne i Hercegovine. U zaključnom razmatranju su objedinjeni najvažniji podaci koje obuhvata cjelokupan rad.

1. Definicija Međunarodnog monetarnog fonda

Postoje različita definisanja MMF-a. Neki tvrde da je to jaka politička institucija koja se služi manipulacijama, drugi je poistovećuju sa Svetskom bankom i tako dalje. MMF nije ni jedno ni drugo.

MMF je međunarodna kooperativna institucija koju cine 182 zemlje, dobrovoljno učlanjene, jer prednost vide u zajedničkom dogovaranju u okviru ove institucije, a sve u cilju postizanja što stabilnijeg međunarodnog sistema poslovanja.

MMF je međunarodna organizacija zadužena za nadzor globalnog finansijskog sistema nadziranjem kamatnih stopa i bilansa plaćanja, kao i za pružanje tehničke i finansijske pomoći.[1]

Takođe, MMF je institucija koja pozajmljuje novac svojim članovima koji imaju probleme sa finansijskim obavezama, ali samo pod uslovom da preduzmu mjere za eliminisanje tih poteškoća. MMF nema nikakav autoritet nad domaćom ekonomskom politikom svojih članova.

Do potrebe za organizacijom kao što je MMF došlo je poslije velike ekonomske krize 30-ih godina ovog veka. Veliki broj država sa Velikom Britanijom na čelu moralo je da napušta zlatno pravilo. Taj sistem je nailazio na poteškoće u vrijeme nastajanja monopola i koncentracije kapitala. Došlo je do opadanja životnog standarda. Neke države su težile skoro potpunom eliminisanju upotrebe novca a druge su prodavale svoju valutu ispod realne cijene da bi smanjile poslovanje drugih zemalja. Odnos između novca i vrijednosti roba je postao nejasan. Ovakva praksa je poznata pod nazivom kompetitivna devalvacija.

Cijene dobara na svjetskom tržištu su pale za 48%, a vrijednost međunarodnog poslovanja za 63%. Tokom 30-tih godina dolazi do nekoliko međunarodnih konferencija sa ciljem da se sprijece monetarni problemi. Trebalo je stvoriti sistem koji će se baviti monetarnim pitanjima i rješavanju monetarnih problema. Zahtjev za takvim sistemom su zatražili Harry Dexter White iz SAD-a i John Maynard Keynes iz UK. Međunarodna zajednica je prihvatila ovaj sistem a dogovor o uspostavljanju Međunarodnog monetarnog fonda se desio u gradu Bretton Woods, New Hampshire, USA, 22. jula 1944. godine. Dogovoru su prisustvovali 44 delegata raznih zemalja. MMF je počeo zvanično sa radom u Vašingtonu maja 1946. godine sa 39 članova.

2. Zadatak i cilj MMF-a

Osnovni zadaci MMF-a su:[2]

• Razvijanje međunarodne monetarne kooperacije

• Potpomaganje ekspanzije međunarodnog privrednog poslovanja i doprinosa povećanju nivoa zaposlenosti i realnog rasta dohotka

• Podrška stabilnosti međunarodne razmjene

• Pospješivanje multilateralnih odnosa u plaćanjima i slobodne trgovine

• Pomaganje smanjenju nestabilnosti kod plaćanja

Zadatak MMF-a nije smo rješavanje problema pojedinih zemalja već i funkcionisanje međunarodnog monetarnog sistema kao cjeline. Njegovi članovi zajedno rade na uspostavljanju stabilnog svjetskog rasta. MMF radi na pronalaženju načina da se preduhitre, kontrolišu i rješavaju finansijske krize.

3.Finansijska osnova MMF-a

Na osnovu člana III odeljak 3. iz Breton Vudsa zemlje članice su bile dužne da izvrše upis kvota i kao minimum, svaka zemlja članica je u zlatu plaćala manji iznos od sledeća dva iznosa: 1) 25% svoje kvote, 2) 10% od svojih zvaničnih neto holdinga zlata u SAD dolarima. Ostatak kvote se upisivao u nacionalnoj valuti. Na osnovu Amandmana II iz 1978. godine pređvideno je da se 25% kvote uplaćuje u SDR ili u konvertibilnim valutama, a 75% u nacionalnoj valuti. Najnovija, jedanaesta opšta revizija kvota bila je 1998. godine i vrijednost upisanih kvota je iznosila 212 milijardi SDR.[3]

Kvote imaju 3 osnovne funkcije:

• One su osnovica za određivanje olakšica prilikom povlačenja sredstava fonda

• One izražavaju iznos deviza sa kojima Fond može da računa

• One predstavljaju osnovu za izračunavanje prava glasa zemalja članica

4. Operacije MMF-a

Pri uključenju u MMF, zemlja članica se obavezuje da ce informisati ostale članove o vrijednosti svoga novca u odnosu na novac drugih zemalja, da ce izbjegavati restrikciju zamjene domaće valute za stranu, da će njegovati takvu ekonomsku politiku koja će voditi povećanju nacionalnog bogatstva i bogatstva cijelog čovječanstva.

MMF ne može natjerati članice da se striktno vladaju prema ovim pravilima, mada može izvršiti moralni pritisak da se pridržavaju pravila koja su dobrovoljno potpisale. Ukoliko zemlja članica konstantno ignoriše svoje obaveze, ostale članice mogu, kroz instituciju MMF-a, da zabrane toj zemlji pozajmljivanje novca od MMF-a, ili da, u krajnjem slučaju, zamole zemlju članicu da izađe iz institucije. Tokom vremena obaveze članova su se mijenjale prema potrebama.

Što se tiče samog MMF-a, on ima obavezu kontrolisanja kooperativnosti sistema u svrhu redovne i pravilne razmjene nacionalnih valuta, pozajmljivanje novca članovima da bi reorganizovale svoje ekonomije da bolje kooperišu sa sistemom i obavezu davanja servisnih usluga-tehničku pomoc i obuku.

5. Organizacija MMF-a

Organi upravljanja u Fondu su:[4]

• Odbor guvernera

• Odbor izvršnih direktora

• Generalni direktor fonda

Na vrhu hijerarhijske ljestvice nalazi se Odbor Guvernera i čine ga po jedan guverner i njegov zamjenik iz svake zemlje članice koje potpuno slobodno imenuju guvernere i zamjenike. Oni su občno guverneri centralnih banaka ili ministri finansija zemalja članica. Oni su predstavnici svojih vlada i govore u njihovo ime. Upravni odbor guvernera se sastaje jednom godišnje, a guverneri svoje ideje i želje prenose izvršnom odboru koji ih predstavlja.
Odbor izvršnih direktora se nalazi u Vašingtonu, a sastavljen je od 22 izvršna direktora. Uloga izvršnog direktora je:

• da zastupa interese zemalja koje su ga izabrale

• on predstavlja kanal komuniciranja zemalja članica i Fonda

Odbor izvršnih direktora , najčešće, odluke donosi konsenzusom, iako je to mjesto sa najviše sukoba onteresa. Generalni direktor Fonda (Managing Director) je predsjedavajuci Odbora izvršnih direktora. Ta funkcija obično pripada evropljanima.

6.Valutni sistem MMF-a

U svom nastanku, svi članovi MMF-a morali su da se pridržavaju istih metoda računanja vrijednosti njihovog novca u odnosu na valute drugih zemalja. U tim vremenima SAD su definisale vrijednost dolara prema zlatu, tako da je jedna unca zlata vrijedila $35. Pri uključivanju u MMF sve zemlje su morale da izraze vrijednost svoga novca u odnosu na zlato ili u odnosu na dolar. Svi kursevi su bili fiksni i odstupanja su mogla biti najviše do 1%. Ukoliko je neka zemlja članica željela da primjeni kurs svoje valute, u cilju stabilnosti svoje ekonomije, morala je da se konsultuje i sarađuje sa ostalim članovima MMF-a prije same promjene. Ukoliko bi neka zemlja mijenjala kurs nezavisno od institucije MMF-a, onda bi ta zemlja izgubila pravo korišćenja sredstava Fonda. Ovaj sistem je imao svoje prednosti u odnosu na staro pravilo zlatnog važenja-održavanje kurseva stabilnim i predvidivim,ali tokom godina nailazio je i na velike slabosti. Sistem stalnih deviznih kurseva bio je u upotrebi oko 25 godina. Slom se nazirao početkom 70-ih. Funkcionisanje postojećeg zlatno-deviznog standarda je došlo u krizu zbog nedostajućeg kapitala-sve veće međunarodne nelikvidnosti. Takođe, nestabilnost rezervnih valuta, prvenstveno američkog dolara, ugrožavao je međunarodni monetarni sistem. Napuštanjem, prethodno otpisanog sistema deviznih kurseva, počelo je sa primjenjivanjem individualnih metoda za određivanje kursa domaće valute. Jedini zahtjev je bio da zemlje više ne koriste zlato kao osnovu za određivanje vrijednosti valute i da informišu članove o načinu denominovanja vrijednosti svog novaca u odnosu na strani. Uglavnom se primjenjivao slobodan kurs, odnosno, novac je vrijedio onoliko kolika je bila njegova vrijednost na tržištu. Neke zemlje su formirale svoje prema kursevima vodećih ekonomskih sila.

7. Finansijska funkcija MMF-a

MMF je poznat svjetskoj javnosti kao izvor za pozajmljivanje velikih suma novca finansijski ugroženim regionima. Tokom osamdesetih i devedesetih godina prošlog vijeka, MMF je dao velike kredite Meksiku i Rusiji. Tokom 1983. i 1984. MMF je pozajmio zemljama članicama koje su imale obaveze prema drugim članicama oko $2,8 milijardi. Do 1995.godine Meksiko je kreditiran sa blizu $18 milijardi, a Rusija sa nešto više od $6,2 milijarde, za vrijeme teških reformskih perioda. Prema izvještaju iz jula 1998. godine, MMF potpomaže Indoneziju,Koreju i Tajland sa oko $35 milijardi, a Rusiji je odobreno $20,4 milijarde kao pomoc ekonomskom programu za 1998. Sve ovo govori da je Fond veliki mobilizator kapitala i jedna od najvecih kreditnih institucija.

8. Finansijka pomoć

MMF pozajmljuje novac zemljama članicama koje imaju finansijske poteškoće, odnosno zemljama koje nemaju dovoljno stranih valuta da plate ono što su kupili od drugih zemalja. U svaku zemlju novac stiže na različite nacine: od izvoza, od davanja usluga (bankarsko poslovanje i osiguranje), od turizma, od stranih investicija ili finansijskih pomoći. Ukoliko se zemlje zaduže previše, suočavaju se sa brojnim neprijatnim situacijama: opadanje kupovne moći, smanjenje izvoza... Zemlja članica MMF-a može zatražiti pomoć od organizacije koja bi trebala da pomogne u utvrđivanju uzroka loše ekonomske situacije i načina za njeno razrješenje.
Član Fonda sa finansijskim problemima može odmah povući iz fonda 25% svog ukupnog uloga (kvote) koji je uplatio u zlatu ili u drugoj konvertibilnoj valuti. Ukoliko je ova suma nedovoljna, zemlja sa velikim teškoćama može tražiti od MMF-a i u toku godine pozajmiti tri puta više od svog uloga. Ovi limiti se ne odnose na specijalne pozajmice MMF-a. Ovakav vid finansiranja Fonda je poznat pod nazivom “Supplemental Reserve Facillity”[5] i stvoren je u decembru 1997.godine da pruži kratkoročno finansiranje članova suočenim sa iznenadnim ekonomskim poremećajima. SFR je prvi put primjenjen na Južnu Koreju. Pri pozajmljivanju sredstva Fond se drži dva osnovna principa. Prvo, sredstva Fonda postoje za dobrobit svih članova, tako da se od svakog člana koji pozajmi novac očekuje da se taj novac vrati čim se problem reši. Drugo, prije nego što Fond odobri kredit, član mora da pokaže kako će da riješi svoje finansijske probleme i kako će kredit da vrati u periodu od 3 do 5 godina (izuzetno do 10).

Logika ovog principa je vrlo jednostavana: zemlja koja traži kredit od MMF-a je prezadužena, odnosno previše troši. Ukoliko ekonomske reforme ne urode plodom, kredit će biti potrošen i ući će u dug. Znači kreditiranje se vrši samo ako postoji realna šansa da se problem prevaziđe i da se pozajmljena sredstva efikasno iskoriste.

9. Specijalna prava vucenja SDR – pojam i suština
(Special Drawing Rights)

Jedan od glavnih uzroka strukturne krize u koju je svijet zapao krajem šezdesetih godina ovog vijeka jeste nedostatak deviznih rezervi država i povećanje međusobne nelikvidnosti, uz izmjenu strukure i kvaliteta nacionalnih trezora. Sve više je dolazilo do smanjivanja rezervi zlata i povećanja američkog dolara i sterlinške funte kao rezervne valute. Istovremeno se bilježi slabljenje pozicija ovih valuta. Da bi se poboljšala ukupna svjetska likvidnost i ublažile negativne posljedice svjetske krize, došlo se na ideju da se stvori određeni mehanizam u okviru MMF-a koji bi riješio ove probleme. Taj mehanizam je nazvan specijalna prava vucenja, a predstavlja vrstu novca, koji bi trebalo da zamijeni zlato, po čemu je dobio naziv “knjigovodstveno zlato”. “Dakle, SDR predstavljaju zvaničnu jedinicu monetarne reserve kako bi se poravnala međunarodna potraživanja koja nastaju po osnovu transakcija između MMF-a, država članica, centralnih banaka i različitih međunarodnih organizacija.”[6]

Trenutna vrijednost SDR je:

1 SDR =1.53351 USD

1 USD =0.652098 SDR

10. Stand-by aranžmani

Stand-by aranžmani predstavljaju aranžmane za pribavljanje sredstava Fonda i veoma su pogodni sa obzirom na jednostavnost vučenja potrebnih stranih sredstava plaćanja. Ovi aranžmani su u sistem Fonda uvedeni 1952.godine. Stand-by krediti su uvedeni, s obzirom da se pokazalo da povlačenje sredstava po osnovu nivoa nacionalnih kvota ne zadovoljava potrebe zemalja članica. Stand-by krediti su ograničeni sa stanovišta vremena korišćenja, kao i visine sredstava. Uobičajni rok stand-by aranžmana je jedna godina, a izuzetno može da bude i duži, ali ne duži od 3 godine. Predviđena je mogućnost da kredit bude produžen prije isteka roka važenja. Najčešća forma odobravanja kredita u Fondu su stand-by krediti. Oni su instrument preko kojeg se odobravaju sredstva Fonda u okviru prve kreditne tranše, kada i ako se zemlje pridržavaju mjera dogovorene ekonomske politike. Zemlja Fondu podnosi na odobrenje mjere ekonomske politike koje ima namjeru da primjenjuje, na osnovu kojih bi trebalo da se kvalifikuje da dobije sredstva od Fonda. Mjere koje zemlja predlaže da bi izašla iz neravnoteže moraju da budu u skladu sa stabilizacionim programima koje Fond priznaje. Po svojoj prirodi stand-by kredit predstavlja kreditnu liniju čije modalitete korišćenja Fond unaprijed utvrđuje. Na taj način, država članica dobija garanciju od Fonda da će sredstva povlačiti do određenog iznosa i u određenom periodu.

11. Misije Medunarodnog monetarnog fonda (MMF) u BIH

Costas Christou izjavio da je MMF voljan da pomogne BiH, ali da će odobravanje novog stand-by aranžmana i iznos sredstava zavisiti od cjelokupnog upoznavanja o makroekonomskoj situaciji na svim nivoima u zemlji.

Prvo se mora procijeniti makroekonomska situacija u BiH, a iznosi koje ta finansijska institucija daje nekoj zemlji zavise od njenih potreba te od toga koliko će biti jak program koji će ta zemlja realizovati. Postoje određeni limiti, koji su u vezi sa učešćem koji zemlja ima u sredstvima MMF-a. U okviru tzv. normalnih limita sredstava, neka zemlja može da se zaduž i do dva puta iznosa kvote koju ima godišnje. Konkretno, udio BiH u MMF-u iznosi oko 200 miliona eura. U prvoj godini aranžmana zemlja bi mogla da se zaduži maksimalno do 400 miliona eura. Zavisno od dužine i perioda aranžmana zavisiće i iznos sredstava. Ukoliko je to dvogodišnji aranžman, u drugoj godini zemlja može da se zaduži za još 400 miliona eura. Ali to je maksimalan limit za koji zemlja može da se zaduži.

12. Članstvo BiH u MMF-u

BiH je, kao jedna od zemalja sukcesora bivše SFRJ, postala članica MMF-a 1995.godine. U skladu s tim, BiH je za članstvo u MMF-u preuzela prava i obaveze bivše SFRJ po alokacijskom ključu u iznosu od 13,2%. Preuzeta kvota (upisani kapital) iznosila je 121,2 miliona SDR, a dospjele obaveze prema MMF-u, u iznosu 25 miliona SDR izmirenesu tzv. kreditom premošćenja (bridge loan) za postkonfliktne situacije odobrenim u iznosu 30 miliona SDR. Kvota je, naknadno, povećana na 169,1 milion SDR 1999. godine. Broj glasova svake članice zavisi od iznosa njene kvote (dijela kapitala). Kvota Bosne i Hercegovine iznosi 169,1 milion SDR, a procentualno izraženo 0,08% učešca u ukupnom kapitalu MMF-a. Samo pet članica sa najvećim iznosima kvota postavljaju svoje izvršne direktore. Ovo pravo imaju i dvije članice sa najvećom kreditnom pozicijom u dvije godine koje prethode izboru. Bosna i Hercegovina je u izbornoj grupi sa: Armenijom, Bugarskom, Hrvatskom, Kiprom, Gruzijom, Izraelom, Makedonijom, Moldavijom, Holandijom, Rumunijom i Ukrajinom. Holandija je predsjedavajući grupe, pa se i izvršni direktor grupe bira iz Holandije (sada je to gdin Jeroen Kremers). Cijela grupa ima 105.412 glasova ili 4,86%. Centralna banka Bosne i Hercegovine je preuzela ulogu fiskalnog agenta Bosne i Hercegovine prema MMF-u 27. decembra 2002. godine od Ministarstva finansija i trezora BiH. S obzirom na to da Centralna banka Bosne i Hercegovine djeluje na principu valutnog odbora, njena uloga fiskalnog agenta BiH prema MMF-u je specifična u smislu da, iako je CBBiH fiskalni agent, sopstvene mjenice (promissory note) izdaje Ministarstvo finansija i trezora BiH. Finansijska pozicija BiH za članstvo u MMF-u iskazuje se u mjesečnom bilansu CBBiH, a konsolidovani bilans clanstva u kvartalnim i godišnjem finansijskom izvještaju koji se objavljuje na web stranici CBBiH. Uloga CBBiH je detaljno definisana Memorandumom o izvršavanju uloge fiskalnog agenta Bosne i Hercegovine prema MMF-u koji su potpisali Ministarstvo finansija i trezora BiH. [7]

13. Finansijski aranžmani BiH sa MMF-om

Osnovni vidovi pomoći koje članica može dobiti od MMF-a dijele se na one koje zavise od kvote i ostale. Aranžmani koji zavise od veličine kvote:

· Stand by aranžman - Stand by arrangement

· Program proširenog finansiranja - Extended Fund Facility

· Pomoc za kompenzaciono finansiranje - Compensatory Financing Facility i

· Vanredna pomoc - Emergency Assistance

Ostali aranžmani (koji ne zavise od velicine kvote):

· Pomoc za dopunu rezervi - Supplemental Reserve Facility i

· Kontigentna kreditna linija - Contingent Credit Lines.

Do sada je BiH koristila samo Stand by aranžman. Po definiciji MMF-a Stand by aranžman je finansijska pomoć koja se članici odobrava iz opštih izvora (GRA) do određenog iznosa i u određenom vremenskom periodu, pod uslovom da članica ispoštuje odredbe sporazuma.

I Stand by aranžman

MMF je 29. maja 1998. godine odobrio BiH I stand by aranžman u iznosu 60.6 miliona SDR. U dva navrata - 28. juna 1999. i 30. marta 2000. godine, povećan je iznos Stand by aranžmana za po 16,91 milion SDR. Tako je ukupan iznos prvog Stand by aranžmana 94.42 milion a SDR. Odobreni iznos je u cijelosti povučen.

II Stand by aranžman

Drugi Stand by aranžman u iznosu 67,60 miliona SDR odobren je 2. augusta 2002. godine i trebalo je da bude iskorišten do 1. novembra 2003. godine. Na zahtjev BiH ovaj aranžman je produžen dva puta. Prvi put je produžen do 31. decembra 2003. godine, a zatim do 29. februara 2004. godine. Aranžman je iskorišten u cijelosti 67,60 miliona.

14. Zaključak

Međunarodni monetarni fond je institucija bez koje bi današnja ekonomija izgledala nezamislivo. MMF postoji da predvidi i riješi sve probleme i poteškoće na kojem međunarodni monetarni sistem nailazi. Sukobljavanja u finansijskom pogledu između zemalja nikada nisu ništa dobro donijela. Zbog toga su se dogovori, saradnja, konsultacije i kompromisi unutar jedne organizacije pokazali kao dobro rešenje u savladavanju svih finansijskih poteškoća. Dakle, za MMF se može reći da je najvažnija i najveća međunarodna monetarna institucija i treba joj pridavati najveći znacaj. Moglo bi se reći da članstvo neke zemlje u MMF-u znači da će ta zemlja pomagati drugim članicama, ali i da će njoj biti pomognuto u slučaju nekih njenih i unutrašnjih i vanjskih finansijskih poteškoća.

Svaka zemlja učestvuje u odlučivanju sa onoliko glasova koliko je sredstava deponovala u Fondu, tako da je odlučivanje proporcionalno deponovanim sredstvima. Najveći depodent su Sjedinjene Države. Međutim, bitno je napomenuti da stavovi zemalja u razvoju čijih glasova ima procentualno manje nisu marginalizovani jer se mnoge značajne odluke u Fondu donose kvalifikovanom većinom od 70% ili 85%, pa ako djeluju jedinstveno mogu da utiču na odluke. Moje je mišljenje da razvijene svjetske zemlje, a posebno SAD, ako imaju u interesu donošenje neke odluke koja bi njima odgovarala, mogu lako da privole još neke zemlje (ZUR) čiji su im glasovi neophodni da bi izglasali takvu odluku. Iako je ovakvo mišljenje pogrešno, sigurno je da snaga zemalja zasnovana na ekonomskoj moći često nadjačava snagu argumenata slabije razvijenih zemalja, odnosno brojnijih zemalja članica.

Ono što se ne može osporiti MMF-u je njegova zasluga za uspostavljanje i održavanje monetarne stabilnosti u svijetu.

Kao i svaka druga institucija, i MMF ima svoju organizaciju na čijem čelu je Upravni odbor Guvernera ili Board of Governors u kom se nalaze predstavnici vlada različitih zemalja koji govore u ime svoje zemlje.

MMF-ova delatnost je u neprestanim izazovima i kako se okolnosti mijenjaju, mijenja se i djelatnost, a sve u cilju gobalizacije finansijskih tržišta i smanjivanja finansijskih kriza.

Literatura

Dr Novo Plakalović, Monetarna ekonomija, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, Srpsko Sarajevo, 2004

Dr Dejan D. Erić, Finansijska tržišta i instrumenti, Beograd, 2003

· Internet stranica centralne banke Bosne I Hercegovine (http://www.cbbh.ba/)

· www.wikipedia.org

· www.imf.org

[1] www.wikipedia.org

[2] www.imf.org

[3] www.imf.org

[4] www.imf.org

[5] www.imf.org

[6] Dr Novo Plakalović, Monetarna ekonomija, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, Srpsko Sarajevo, 2004, str 510.

[7] www.imf.org

SEMINARSKI RAD

ponedjeljak, 13. lipnja 2011.